Het dagelijkse leven na een transplantatie
 Na de transplantatie begint of herbegint voor velen het leven. Maar na de euforie van de eerste dagen kan een periode volgen die gedomineerd wordt door angst om het transplantantorgaan te verliezen. Gelijktijdig en paradoxaal genoeg treden soms problemen met therapietrouw op en worden de innames vergeten.
Nochtans zijn alle patiënten zich bewust van de noodzaak om hun geneesmiddelen regelmatig in te nemen. De rol van de verpleegkundigen, de transplantatiecoördinatoren en de sociale assistenten is essentieel; onophoudelijk leggen ze de therapietrouw uit en proberen ze de problemen van de patiënten te begrijpen.
De getransplanteerde moet leren leven met een orgaan dat van iemand anders afkomstig is en hij moet het aanvaarden, er zich aan aanpassen. Gewoonlijk gebeurt dit op een redelijk natuurlijke manier. Als getransplanteerde, ziet men het leven op een andere manier, de prioriteiten zijn veranderd. Het gaat erom maximaal te genieten van het leven. Kleine meevallers worden grote meevallers en tegenvallers worden tot hun juiste omvang herleidt. Vanaf nu kan de getransplanteerde patiënt streven naar een normaal leven. |
|
Laatst aangepast op zondag, 18 oktober 2009 20:24 |
