Hij getuigt: Jean-Pierre, 65 jaar
« Ik ben de ouders van mijn donor dankbaar, ze zullen voor eeuwig in mijn geheugen gegrift staan. » Jean-Pierre, 65 jaar
Ik had reeds heel jong maagproblemen: Regelmatig maagzweren, behandelingen, hervallen… Door medicatie kreeg ik een adempauze van meer dan 10 jaar, maar toen begonnen de klachten opnieuw op te duiken! Nieuwe behandelingen, de klachten kwamen terug…: Deze keer werd een volledige check-up gedaan!
Tijdens een echografie vertelde men mij dat ik 2 tumoren in mijn lever had! Doodse stilte! Hiermee was alles gezegd!
Daarna volgt hospitalisatie, verschillende ingrepen, terwijl mijn toestand zienderogen achteruit gaat… Ga ik het einde van het jaar nog halen?
Ik werd overgebracht naar het universitaire ziekenhuis en op de wachtlijst voor transplantatie geplaatst.
En opeens een telefoontje: ‘We hebben een lever, kom rustig naar het ziekenhuis.’
Ik herinner me de ambulancier die mijn aandacht afleidde door over voetbal te praten, en die man in het groen die me zei “een klein prikje en dan op weg naar de operatiekamer.”
De ingreep verliep uitstekend, enkele dagen onder de pijnstillers, en het leven begint opnieuw. Sindsdien neem ik elke morgen trouw mijn mijn afweer-onderdrukkende medicatie.
Maar voor mij gebeurde er een mirakel: 65 jaar en ik voel me jonger dan ooit tevoren, ik voel me een gelukkige jonge man! Dat mirakel heb ik te danken aan de medische teams, maar ook aan de ouders van mijn donor die voor eeuwig in mijn geheugen gegrift staan. |
